Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6030 K.2018/11351

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “sermaye şirketlerinin iflasını istememek” suçunun takibi şikayete bağlı olup.

Halkalı Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 06/05/2012 tarihli yazısında borçlu şirketin mükellefiyetinin 31/12/2012 tarihi itibarıyla resen terk ettirildiği bildirilmişse de aynı yazıda şirketin Temmuz 2009’dan sonra beyanname vermediği ve gayri faal olduğunun da belirtilmesi nedeniyle en geç bu tarihte iflasının istenmesi gerektiğinin kabulünün zorunlu olması ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen "şikayet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında,

şikayetçi vekilinin İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen bir yıllık hak düşürücü süreden sonra 07/10/2010 tarihinde şikayette bulunulması nedeniyle, mahkemece sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,