Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6049 K.2019/492

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dört adet aracın borçlulara ait olmasına rağmen mal beyanında bildirilmediği belirtilerek sanık hakkında 03/03/2015 havale tarihli dilekçe ile şikayette bulunulmuş olması, şikayete dayanak icra takibinde sanığın da yetkilisi olduğu şirketle birlikte borçlu sıfatı bulunduğunun, mal beyanında kendi adına kayıtlı menkul malının bulunmadığını belirtiğinin ve dosya kapsamında bulunan trafik tescil kayıtlarından şikayete konu edilen dorselerin borçlu şirkete ait olduğunun anlaşılması karşısında beyanı hakikate aykırı olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Şikayete dayanak icra takip dosyası içeriğinden sanık ve yetkilisi olduğu şirket aleyhine şikayetçi tarafından yapılan başka takipler bulunduğunun anlaşılması ve sanığın şikayete konu dorselerin şikayetçi tarafından mal beyanından önce haczedildiği yönündeki savunması karşısında tescil kaydındaki icra takip dosyaları getirtilip incelenerek şikayetçinin şikayete konu dorselerin varlığını mal beyanından önce bilip bilmediği ve dorseler üzerindeki rehin ve şikayetçinin haczinden önce gelen hacizler karşılandıktan sonra şikayetçiye meblağ kalıp kalmayacağı araştırılmaksızın eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. ./..