Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6082 K.2018/13368

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanıkların eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde düzenlenen olağan dava zamanaşımının 8 yıl, anılan Kanun’un 67/4. maddesi uyarınca eklenecek süre ile birlikte olağanüstü zamanaşımının ise 12 yıl olacağı; zamanaşımını kesen son işlem olan 23.04.2011 tarihli sanık ...'nun savunması ile inceleme tarihi arasında 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında İİK’nun 333/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Sanıklara yüklenen İİK’nun 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olmasına rağmen şirketi hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememesi, ayrıca bu eylemin başka bir suçu oluşturmaması gerekmekte olup, takiplerin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığının tespiti için borçlu şirketin ticari defterleri ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de,

1-Birleşen dosya yönünden şikayetçi vekili dilekçesinde İİK’nun 331 maddesinden dolayı sanıkların cezalandırılmasını talep etmiş olmasına karşın, mahkemece İİK’nun 345/a maddesine ilişkin olarak şikayet bulunmadığı halde İİK’nun 345/a maddesinden hüküm kurulması,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ve kısa kararda sanıkların beraatlerine karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında davaların zamanaşımı sebebiyle düşürülmeleri gerektiği yazılmak suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olduğunun gözetilmemesi,