Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6374 K.2018/12141

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olması üzerine, dosyayı ele alan mahkemece sanığın savunması alınarak CMK'nun 231/11. maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerektiği halde sanığın savunması alınmaksızın mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre ise;

1)1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırı 100 gün olarak belirlenmesine karşın mahkemece adli para cezasının alt sınırı 60 gün olarak belirlenerek sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

2)TCK'nun 228/1. maddesinde yer alan suç ile 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yer alan suçun koruduğu hukuki yararın farklı olmasına karşın; sanık hakkında TCK'nun 44. maddesi gerekçe gösterilerek sadece en ağır cezayı gerektiren 1072 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

3)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,