Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6471 K.2018/11231

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’ın, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/107 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararı ile İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/469 Esas, 2017/378 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2018 gün ve 94660652-105-34-8871-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2018 gün ve KYB.

2018-76872 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede. Dosya kapsamına göre, sanığın İstanbul 37. İcra Müdürlüğünün 2016/31068 esas sayılı dosyasında, 04/11/2014 tarihinde vermiş olduğu taahhüdü ihlâl etmesi eyleminden dolayı İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/107 Esas, 2017/377 Karar sayılı kararı ile 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanık hakkında aynı eylem ve aynı taahhüdü içerir yeniden verilen şikâyet dilekçesi üzerine açılan İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarihli ve 2017/469 Esas sayılı ikinci davanın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarih ve 2009/16. HD-188 - 51349 E. K. sayılı kararında belirtildiği üzere; borçlu sanığın aynı borç kapsamında yapmış olduğu 04/11/2016 tarihli taahhüdü nedeniyle verilip kesinleşen 3 aya kadar tazyik hapsi cezanın bulunduğu cihetle.

İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesi’nin, 04/11/2016 tarihli ödeme taahhüdü nedeniyle 2017/107-377 E.K sayılı dosyasında verilen cezanın infaz edilip edilmediğini araştırdıktan sonra sonucuna göre işlem yapması gerektiğinden ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul 12. İcra Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/107 Esas, 2017/377 Karar sayılı ve 21/12/2017 tarihli ve 2017/469 Esas, 2017/378 Karar sayılı kararlarının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına,