Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/648 K.2019/8534

4857 sayılı İş Kanunu'na muhalefet eyleminden dolayı kabahatli ...’nun, anılan Kanun’un 91, 92 ve 108. maddeleri gereğince 14.160,00 Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İzmir Çalışma Ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'nün 04/01/2017 tarihli ve 76020743-309.3-722 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin İzmir 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/02/2017 tarihli ve 2017/356 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İzmir 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/03/2017 tarihli ve 2017/1241 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/01/2018 gün ve 9562 sayılı

kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2018 gün ve KYB-2018-1798 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, iş akdi sona eren muteriz çalışanı ...’in şikayetine ilişkin olarak yapılacak inceleme için, istenilen belge, defter ve kayıtlarla birlikte 21/12/2016 tarihinde iş kurumu müdürlüğünde hazır olmasına yönelik davetin muterizin adresinde bulunan güvenlik görevlisi ...’e 24/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/12/2015 tarihli ve 2013/30256 esas, 2015/40800 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, tebliğat sırasında kendisinin evde olmaması nedeniyle muhtarlığa teslim edilen tebliğ evrakının bir suretinin kapısına yapıştırıldığı,

ancak bir komşusuna haber verildiği halde imzasının alınmaması nedeniyle tebligatın Kanunun 21. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinde belirtilen esaslara uygun yapılmadığı, bahse konu olayda da tebligatı alan güvenlik görevlisinin imzasının bulunmaması karşısında yapılan tebligatın usulüne uygun yapılmadığı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü.