Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6685 K.2018/12643

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında 15.11.2006 ve 07.02.2007 suç tarihli eylemleriyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 24.11.2011 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 30.11.2013 tarihinde işlediği 5846 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine, hükümlerin açıklandığı, CMK'nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların kesinleştiği 24.11.2011 tarihi ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği 30.11.2013 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkındaki 12.06.2007 tarihli ilk mahkumiyet hükmünden sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem yapılmaması ve 12.06.2007 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,