Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6730 K.2018/13060

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, borçlu şirketin ticaret siciline kayıtlı adresine 14/05/2010 tarihinde hacze gidildiğinde haciz mahallinde bulunan borçlu şirket yetkilisi sanığın “şirketin faaliyette bulunmadığını” beyan ettiği, yine aynı adrese bu kez 04/10/2011 tarihinde hacze gidildiğinde adresin boş olduğunun anlaşılması ve bu hususların haciz tutanaklarına geçtiğinin anlaşılması karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen “şikâyet hakkı,

fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü nazara alınarak şikayetçi vekilinin, suça konu olayda şikayetçi vekili fiili 14.05.2010 tarihinde öğrenmesine rağmen, hak düşürücü süreler geçtikten sonra 09/01/2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,