Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6843 K.2018/10971

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...'in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/321 Esas, 2017/843 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2016/1845 Esas, 2017/574 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/1358 Esas, 2016/1748 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/1276 Esas, 2016/1737 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/320 Esas, 2017/842 Karar,

Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/1277 Esas, 2016/1738 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/1846 Esas, 2017/416 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2016/1847 Esas, 2017/417 Karar sayılı kararları aleyhine Adalet Bakanlığının 14/09/2018 gün ve 94660652-105-32-3528-2018-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/10/2018 gün ve KYB.2018/77834 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede. Dosyalar kapsamına göre; alacaklı ve borçlu tarafın tüm dosyalarda aynı olduğu, sanığın alacaklı ...'a olan borcuna karşılık olarak her birinin düzenleme tarihi aynı olan 02/11/2015 tarihli bonolar tanzim ettiği, her bir dosyadan 12/11/2015 tarihli taahhütnamelerle 1'er ay aralıklarla taksit halinde ödemeyi taahhüt ettiği,

ancak borçlunun borçlarını taahhütnamelerde öngörülen sürelerde ödememesi nedeniyle yapılan şikayetler üzerine borçlu hakkında taahhüdü ihlal suçundan açılan davalarda her bir taahhüdün ayrı bonolara ilişkin olması nedeniyle ayrı ayrı her bir taahhüt için sanığın 3 aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılmasına karar verildiği,

alacaklı vekili tarafından yapılan şikâyetler üzerine borçlu sanık hakkında taahhüdü ihlâl suçundan açılan davalarda her bir taahhüdün ayrı bonolara ilişkin olması nedeniyle ayrı ayrı her bir taahhüt için sanığın 3 aya kadar tazyik hapsiyle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, somut olayda sanığın alacaklıya borçları nedeniyle tanzim tarihleri aynı, ödeme tarihleri farklı olan ayrı ayrı bonolar düzenleyerek verdiği,

her ne kadar bonolarda mücerretlik ilkesi geçerli ise de, 2004 sayılı Kanun’un “Borçlunun ödeme şartını ihlâli halinde ceza” başlıklı 340. maddesinin "111 inci madde mucibince veya alacaklının muvafakati ile icra dairesinde kararlaştırılan borcu ödeme şartını, makbul bir sebep olmaksızın ihlâl eden borçlunun, alacaklının şikâyeti üzerine, üç aya kadar tazyik hapsine karar verilir.

Hapsin tatbikine başlandıktan sonra borçlu borcun tamamını veya o tarihe kadar icra veznesine yatırmak zorunda olduğu meblağı öderse tahliye edilir; ödemelerini tekrar keserse, hakkında tazyik hapsine yeniden karar verilir.

Ancak, bir borçtan dolayı tazyik hapsinin süresi üç ayı geçemez." hükmü karşısında ayrı ayrı bonolara konu borcun bir bütün olarak tarafları aynı olan tek bir borç olarak değerlendirilmesi gerektiği, nitekim ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16-188 esas, 2009/205 karar sayılı ilâmı ile,

aynı borç ilişkisi nedeniyle toplam tazyik hapsi miktarının 3 ayı geçemeyeceğine karar verilmiş olması karşısında, yazılı şekilde sanığın her bir takip için ayrı ayrı 3 aya kadar tazyik hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/1276 Esas, 2016/1737 Karar sayılı kararı ile verilen tazyik hapsinden sonraki tarihlerde hükmolunan Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/321 Esas, 2017/843 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 04/04/2017 tarihli ve 2016/1845 Esas, 2017/574 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2016 tarihli ve 2016/1358 Esas, 2016/1748 Karar, Isparta İcra Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2017/320 Esas, 2017/842 Karar,