Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6906 K.2020/1240

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda orman idaresinin zararının oluşmadığından tazminata yer olmadığının belirtilmiş olması karşısında katılan kurumun zararının karşılanmamış olduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşullar tartışılmaksızın sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- 1943 doğumlu olan, toplam 200 m² alanın yandığı olayda hemen yangına müdahale etmeye çalışan sanık hakkında Kanun'un 110/3. maddesinde indirimin azami oranda yapılması gerekirken yetersiz gerekçe ile 1/3 oranında indirim yapılması,

2- Taksirli suçlarda TCK'nin 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,