Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6968 K.2019/446

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

I-Sanık ...'ın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın 21/03/2015 tarihinde tebliğ olunan hükmü, CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 06/04/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda yakacak nitelikte 10 kental meşe ağacının motorlu testere ile kesildiğinin belirtilmesi karşısında sanıklar hakkında temel cezanın belirlenmesinin ardından önce 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılması daha sonra motorlu testere kullanımı nedeniyle aynı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1.madesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,