Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7001 K.2018/12962

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olması üzerine, dosyayı ele alan mahkemece duruşma açılarak ve sanığın savunması alınarak CMK'nun 231/11. maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerektiği halde sadece duruşma davetiyesi tebliğ edilerek yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

1)Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2007 tarihli kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve uygulama maddesi gösterilmemiş ise de hapis cezasının TCK’nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 18.10.2010 tarihli kararı ile hükmün CMK'nun 231. maddesi uyarınca değerlendirilmesi bakımından bozulduğu,

bozmadan sonra sanık hakkında 10 ay hapis cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hüküm aynen açıklandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanığın temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin CMK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden hüküm kurulması,

2)Suç tarihi itibariyle sanığın üzerine atılı bulunan suçun 6831 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik halinin sanık lehine olduğu gözetilmeden ve lehe Kanun değerlendirmesi yapılmadan sanığın aleyhine olan 5728 sayılı Kanun ile değişmeden önceki 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak fazla ceza verilmesi,