Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7039 K.2020/1242

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda orman idaresinin zararının oluşmadığının belirtilmiş olması karşısında sanığın suça konu yeri eski hale getirmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşullar tartışılmaksızın sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede; 6831 sayılı Kanun’un 92. maddenin üçüncü fıkrasının uygulanmasının talep edilmesi, aynı kanunun birinci ve ikinci fıkralarına yer verilmemesi karşısında, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan birinci ve ikinci fıkrası uygulanmak suretiyle CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,