Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7188 K.2019/15035

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında ceza tayin edilen 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 91/3. maddesinde yer alan “Taarruz, amirin veya mafevkin vücudunda tahribatı mucip olmuşsa on beş seneden az olmamak üzere ağır hapis, eğer ölümü mucip olmuşsa müebbet ağır hapis, az vahim hâllerde yirmi dört seneden otuz seneye kadar ağır hapis cezası verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında; müsnet suçtan CMK'nin 196/2. maddesine aykırı olarak sanığın istinabe suretiyle ek savunmasının tespit edilmesi,

2) CMK'nin 150/2. maddesine aykırı olarak istinabe olunan mahkemede müdafiinin hazır edilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,