Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7207 K.2019/991

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nun 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya da tebligat yapılması zorunlu olduğundan, asıl borçluya icra emri tebliğ olunmadığı gerekçesiyle sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken, ilgili vergi dairesi müzekkere cevabı ile zabıta araştırması sonucuna göre borçlu şirketin faaliyetinin devam ettiğine kanaat getirilerek sanıklar beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.