Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/732 K.2019/9952

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden kararı bütün halinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahkumiyet hükmüne ilişkin düzenlenen kesinleşme şerhlerinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Aladağ Orman İşletme Müdürlüğü'nün 18/12/2014 tarihli cevabi yazısında suça konu emvalin kırık ve devrik ağaçlardan temin edildiğinin bildirilmesi karşısında, sanığın düşük ve devrikten orman emvali temin etmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suç 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp eylem tarihi olan 15/08/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,