Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7325 K.2020/111

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede,

Dosya kapsamına, suç tutanağına, sanık savunmasına ve bilirkişi raporuna göre sanığın eyleminin orman alanında kömür ocağı açma olması karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek 6831 sayılı Kanunun 92/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetine konu elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, aynı Kanun'un 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek, unsurlarının TCK'nin 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun belirlenmesi zorunluluğu,

2- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,