Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7427 K.2021/1596

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli sanığın imzasını taşıyan suç tutanağı, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suç konusu yerin 134 ada 2 nolu orman parseli içinde bulunduğunun belirtilmesi ve sanığın dava konusu yerin kendisine babaannesinden miras kaldığını,

tapusunun olmadığını ve 1979 yılından beri kullandığını beyan etmesi karşısında 1981 yılında kesinleşen orman kadastrosunun aradan geçen 35 yıl süresince herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde ekip biçmek suretiyle gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi.