Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7457 K.2020/6335

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kasımpaşa Asker Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 16/09/2015 tarihli ve 5241 sayılı sağlık kurulu raporu ve 06/11/2015 tarihli ek sağlık kurulu raporunda “uyum bozuklukları” tanısı ile sanığın askerliğe elverişli olmadığının, askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı belirtilen sanığın, olay günü kullandığı psikiyatrik ilaçlar nedeniyle kendinde olmadığı yönündeki savunması da göz önünde bulundurulduğunda suç tarihinde ceza ehliyetinin yerinde olup olmadığı hususunda ortaya çıkan şüphenin giderilmesi için bilirkişi dinlenilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

1) Mahkemece, sanığın olay günü bölük komutanının huzurunda mağdur Halil İbrahim Keş’in gıyabında "ben bu Halil İbrahim Keş’i sinkaf ederim” dediği, bölük komutanının kendisini uyarması ve koğuşa göndermesi üzerine koğuşta karşılaştığı mağdur Halil İbrahim Keş’in sanığa ne olduğunu sorduğu, sanığın ise “sana ne lan” dediğinin kabul edilmesi karşısında, kısa zaman dilimi içerisinde, aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerinden dolayı sanık hakkında tek bir üste hakaret suçundan dolayı hüküm kurulması gerekirken iki ayrı üste hakaret suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2) Sanık hakkında verilen gün adli para cezalarının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nın 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3) Adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nın 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4) TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezalarına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,