Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7467 K.2019/3707

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın 07/01/2009 tarihinde 5 gün süreyle izne gönderildiği, 12/01/2009 günü bitiminde birliğine dönmesi gerekirken dönmediği, 16/01/2009 tarihinde yakalandığı, böylece 13/01/2009-16/01/2009 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren mehil içi izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; erbaş ve erlere de kanuni izinleriyle birlikte her takvim yılı için bir defaya mahsus olmak üzere yol süresi tanınması gerektiği dikkate alındığında; sanığın suça konu izninden önce izin kullanıp kullanmadığı ve kullanmış ise yol süresi verilip verilmediğinin araştırılarak, suça konu izninde yol süresi verilip verilmeyeceğinin ve atılı suçun oluşup oluşmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

Sanık hakkında tayin olunan 2 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1ay 20 gün yerine 1 ay 15 gün hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik ceza tayini,