Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7550 K.2019/9089

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) Bilirkişi raporlarına göre suça konu yerde, orman kadastrosu yapılmadığı, 3402 sayılı arazi kadastrosu yapıldığı, dava konusu 101 ada 160 parsel sayılı yerin orman vasfıyla kayıtlı bulunduğu ve arazi kadastrosunda orman tespit edilen yerde orman kadastrosu hükümlerinin geçerli olduğu gözetilerek sanık hakkında belirlenen temel cezada 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi gereğince arttırım uygulanmaması,

2)Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda herhangi bir tahribat bulunmadığından tazminata yer olmadığının belirtilmiş olması karşısında katılan kurumun zararının giderilmemiş olduğundan bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin diğer koşullar tartışılmaksızın sanık hakkında CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,