Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7583 K.2018/13241

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda suç konusu yerin 1993 yılında kesinleşen orman kadastrosu içinde bulunduğunun belirtilmesi, sanığın davaya konu yeri kullandığını beyan etmesi karşısında kesinleşen orman tahdidinin herkes tarafından bilinmesi gerektiği hâlde toprağın verim gücünden istifade etmek ve 42.437,59 m2'lik ormanlık alana çok sayıda meyve fidanı ve süs bitkisi dikmek suretiyle gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,