Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7594 K.2019/7117

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir ancak;

1) Sanığın işgal ve faydalanmada bulunduğu yerin orman kadastrosu kesinleşmiş alan olması nedeniyle hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın adli sicil kaydının bulunmadığı ve katılan vekilinin de ilk celsede idare zararının sanık tarafından giderilmiş olduğunu belirtmesi de, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nun 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, zararın giderilmediğine dair yerinde görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4- Sanık hakkında izinsiz ağaç kesmek suçundan hüküm kurulurken uygulanan Kanunun 6831 sayılı Kanun yerine 6237 sayılı Kanun olarak hatalı gösterilmesi,