Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7712 K.2018/12527

İzin tecavüzü suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. madde ve fıkraları gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 20/02/2015 tarihli ve 2014/2045 Esas,

2015/214 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/01/2018 gün ve 94660652-105-59-473- 2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2018 gün ve 2018/87881 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu 19/08/2014-05/11/2014 tarihlerinde işlediği, bununla birlikte 6545 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesine eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” biçimindeki düzenlemenin ise söz konusu suç tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girdiği, ceza muhakemesinde usul hükümlerinin derhal uygulanması ilkesinin varlığı da dikkate alınarak,

sanık hakkında evvelce işlemiş olduğu bir başka suç dolayısıyla Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2012/765 Esas, 2013/152 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.