Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7723 K.2018/12058

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesinin 14/11/2017 tarihli ve 2017/672 Esas,

2017/1149 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Mersin 2. İcra Ceza Mahkemesinin 05/01/2018 tarihli ve 2018/2 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/10/2018 gün ve 94660652-105-33-2682-2018-Kyb sayılı yazılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2018 gün ve KYB.2018/86644 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği halde, 01/03/2017 tarihli taahhüt tutanağında belirtilen unsurların ayrıntılı olarak gösterilmediği, faiz olarak 399,66 Türk lirası belirtilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı,

icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla,

sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.