Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7780 K.2021/810

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu atık depolama tesisleri ve siloları şirketin hisselerini devraldığı günden bu yana kullandıklarını beyan etmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında ise suça konu alanın kadastrosu kesinleşmiş orman alanı olduğunun belirtilmesi, kesinleşmiş orman kadastrosunun aleni olup herkesçe bilindiğinin kabulü karşısında, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunan alanda yapılan toplam 14.130 m² lik alanın işgal edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Kesinleşmiş orman kadastro sınırında bulunan sabit tesis niteliğinde ki 3 adet atık depolama tesisi ve 2 adet silonun müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,