Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7836 K.2020/6326

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

14/06/2014-23/06/2014 tarihleri arasında sıhhi izne gönderilen sanığın sıhhi izni bitiminde Çanakkale-Kahramanmaraş illeri arasında tanınması gereken 2 günlük dönüş yol süresi sonunda en geç 25/06/2014 tarihinde saat 07:43’e kadar birliği komutanlığına katılması gerektiği, bu durumda izin tecavüzü suçunun oluşması için aranan en az altı tam gün veya daha fazla süreyle izin tecavüzünde bulunulması şartının 01/07/2016 tarihinde saat 07.43 itibariyle gerçekleşeceği dikkate alındığında;

sanığın Birlik Komutanlığınca düzenlenen tutanakta 30/06/2014 tarihinde birliğine döndüğü belirtilmesine (dizi 22) rağmen nizamiye kayıt defterinde 01/07/2014 günü saat 23.08'de döndüğü bildirildiğinden (dizi 100), söz konusu kayıtlar arasındaki çelişkinin giderilerek sanığın tam olarak hangi tarihte birliğine katıldığının tespit edilmesi ve akabinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında tayin olunan beş ay süreli hapis cezasının, günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi neticesinde 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 6000 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nin 52. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,