Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7881 K.2020/2732

4857 sayılı İş Kanunu’nun 102/c ve 102/a maddelerine aykırı davranmaktan kabahatli A. Kurtuluş Oto Servis San. ve Tic.

A.Ş. hakkında, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Bursa Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 13/03/2017 tarihli ve 99601485-679-7681 sayılı kararı ile uygulanan 11.790,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/01/2018 tarihli ve 2017/3211 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/03/2018 tarihli ve 2018/1619 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/10/2018 gün ve 7263 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2018 gün ve

KYB-2018/88067 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede; 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/3. maddesinde, "(Değişik fıkra: 13/02/2011-6111 S.K 78. mad.) Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri ile işçi şikâyetlerini incelemekle görevli bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir..." şeklinde düzenleme bulunduğu,

Dosya kapsamına göre, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulunun yaptığı teftiş incelemesi sonucunda düzenlenen 27/01/2017 tarihli inceleme raporuna istinaden, muteriz firmanın iş yerinde çalıştırdığı işçilere ait fazla mesai ücretlerinin, genel tatil ve ulusal bayram günleri ücretlerinin ödenmediğine ilişkin tespitleri içeren 03/03/2017 tarihli ve 99601485-667-6984 sayılı idarî işleme karşı muteriz firma tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 92/3. maddesi gereğince açılan davaya ilişkin yapılan yargılama sonucunda, Bursa 4. İş Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2017/179 esas,

2017/149 sayılı ilâmı ile muteriz firmanın teftiş incelemesinde belirtilen şekilde yanında çalışan işçilere borcu bulunmadığından bahisle 03/03/2017 tarihli ve 99601485-667-6984 sayılı idarî işlemin iptaline karar verildiği cihetle, söz konusu teftiş incelemesi esas alınarak adı geçen idare tarafından 13/03/2017 tarihli ve 99601485-679-7681 idarî yaptırım kararının düzenlenemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz şirket çalışanı olup, fazla mesai ücreti ile genel tatil ve ulusal bayram günleri ücreti zamlarının ödenmediği belirtilen 8 çalışanın, isimleri ile alacak miktarlarının tespitinin yapıldığı İş Teftiş Kurulu Raporunun, 20/01/2017 tarih 5979/İNC-04 sayılı olduğu, 13/07/207 tarihinde kesinleşen, Bursa 4. İş Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2017/179 esas, 2017/149 karar sayılı ilâmı ile anılan raporun muteriz şirkete tebliğine dair üst yazı olan 03/03/2017 tarihli ve 99601485-667-6984 sayılı evrak hakkında karar verilerek;

iptal ve muteriz işverenin anılan davanın davalıları olan işçilere herhangi bir borcunun bulunmadığının tespiti yönünde hüküm kurulduğu görülmekte ise de, Bursa 4. İş Mahkemesinin 03/05/2017 tarihli ve 2017/179 esas, 2017/149 sayılı dosyasının davalıları ile 20/01/2017 tarih 5979/İNC-04 sayılı raporda muteriz şirketten alacaklı oldukları belirtilen işçilerin aynı kişiler olduğu anlaşılmakla;