Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8007 K.2019/11505

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 30/12/2008 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yokluğunda verilen kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın adreste tanınmadığı, muhtarlık kaydının olmadığı ve çevreden tanınmadığı şerhi düşülerek tebligatın iade edildiği, akabinde karar sanığa tebliğ edilmeden 24/03/2009 tarihinde hükmün kesinleştirildiği, 30/12/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın itiraz hakkı bulunduğundan sanığa tebliğ edilmeyen hükmün henüz kesinleşmediği ve infaz yönüyle zamanaşımını durdurmadığı, mahkemece hükmün açıklanmasına dair 01/03/2016 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla;