Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/807 K.2018/5837

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık hakkında kaçak emval nakletme eylemiyle ilgili olarak Mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 02.01.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 28.03.2011 tarihinde işlediği kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nın 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen 14/03/2006 tarihinden karar tarihine kadar 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,