Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8115 K.2019/5283

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafii görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32/2. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunduğu mahkemece kabul edilen sanığa zorunlu müdafii tayininin gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında düzenlenen Gölcük Asker Hastanesinin 13.10.2015 gün ve 5831 sayılı raporu ile “remisyonda psikotik bozukluk” tanısıyla sanığın suç tarihlerinde 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesi kapsamında bulunduğunun belirtilmesi karşısında, başka bir ceza davası nedeniyle alındığı anlaşılan Bolu İzzet Baysal Hastanesinin 05.02.2013 gün ve ...... sayılı raporu ile sanığın “organik olmayan psikotik bozukluk” tanısıyla 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi kapsamında bulunduğunun belirtildiği, gerek rapor tarihleri ve gerekse suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alındığında raporların çeliştiği dikkate alınarak,

söz konusu çelişkinin giderilmesi için sanığın Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak cezai ehliyeti konusunda alınacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,