Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8144 K.2019/930

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında atılı eylem nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yasal temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz edilmesi üzerine, anılan mahkemece verilen temyiz isteminin süre yönünden reddine dair 20/02/2015 tarihli ek kararın katılan vekiline 09/03/2015 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, katılan vekili tarafından bu tarihten sonra sunulmuş bir temyiz dilekçesi bulunmadığı ve bu nedenle ortada temyiz incelemesine konu bir karar olmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2)Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesine muhalefetten kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında orman alanında işgal ve faydalanma eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 04.12.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 23.09.2013 tarihinde işlediği başka kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede, suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,