Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8367 K.2019/3824

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanık hakkında 6831 Sayılı Kanun'un 108/1. maddesinde düzenlenen Kaçak Orman Emvali Nakletme, Biçme, İşleme, Kabul Etme, Kullanma, Satma, Satın Alma veya Bulundurma eylemiyle ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 26.11.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 11.06.2010 tarihinde işlediği ikinci suçundan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan, 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması karşısında suç tarihi olan 05.03.2003 tarihinden karar tarihine kadar 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,