Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8439 K.2019/8764

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'nın anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/586 esas, 2015/1048 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 03/12/2018 gün ve 94660652-105-63-13069-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/12/2018 gün ve KYB. 2018/99088 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193. maddesinde yer alan; “(1) Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir. (2) (5353 sk. ek.) Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın duruşmada hazır bulunması gerektiği kuralına muhalefet edilmek suretiyle, sanıkların savunmaları alınmaksızın mahkûmiyetlerine karar verilmesinde,

2-Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/14662 esas, 2017/5322 karar sayılı ilâmı ile de belirtildiği üzere, müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmede...Telekomikasyon isimli bir işyerine ait kaşe ve müşteki adına bir imza bulunduğu,

bahse konu sözleşmede yer alan imzanın müştekiye ait olmadığının tespit edildiği ancak sanıkların imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanıklar aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanıkların işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden mahkûmiyet kararı verildiği cihetle, somut hiçbir delile dayanmadan ve gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde

İsabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin, (1-) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede ise;

5271 sayılı CMK'nin "Sanığın yokluğunda duruşma" başlıklı 195. maddesi;

" (1) Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." hükmünü amirdir.

Sanığın üzerine atılı 5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi göndermesiyle 63/10. maddesine aykırılık suçunun alt ve üst sınırı itibariyle sadece adli para cezasını gerektiren suçlardan olması karşısında, sanığa gönderilecek ve içerisinde iddianamenin yer aldığı duruşma davetiyesi üzerinde "gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devam edileceği" ihtaratı yazılı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesi şartıyla sanığın yokluğunda da duruşmaya devam edilmesi gerekmektedir.

Ancak uyuşmazlığa konu somut ceza dava dosyasında, içinde iddianamenin yer aldığı duruşma günü davetiyesinin, üzerine CMK'nin 195. maddesinde yazılı ihtarat yazılmadan sanıklar ... ve ...’nın mernis adreslerine tebliğat yapıldığı, diğer sanık ...’ya ise duruşma günü bildirilmeksizin beyanının alınması için Ankara’ya talimat yazıldığı, talimat evrakının işlemsiz iadesi talep edilmesi üzerine de, talimat mahkemesince evrakın iadesine karar verildiği, dolayısıyla sanıkların savunma haklarının ihlal edildiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, kanun yararına bozma talebinin kabulüyle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/586 esas, 2015/1048 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin, (2-) numaralı bendi yönünden yapılan incelemede;

Yerel Mahkemece, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesinin, (1-) numaralı bendine istinaden tebligat eksiklikleri giderildikten sonra yeniden kovuşturma ve araştırma yapılacak olması karşısında