Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8543 K.2019/4892

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmolunan cezanın süresi itibariyle yasal olanak bulunmadığından sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin reddine,

Sanığın 29/04/2014 tarihli Cumhuriyet savcılığı huzurunda alınan savunmasında ailesinden miras kalan tarlalardan elde ettiği kira gelirlerine ilişkin elinde herhangi bir belgesinin bulunmadığını ifade etmesi, mahkeme huzurunda da soruşturma aşamasındaki beyanını doğrulamış olması ve kira gelirlerine dair somut bir delil elde edilmemesi karşısında tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23/01/2013 yerine 09/10/2013 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir nitelikte yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1- 13/11/2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırı 450 TL olmasına rağmen sanık hakkında 5.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5252 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Birinci Kitabı'nda yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup, 3628 sayılı Kanun hükümlerinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5. maddesinin 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması,

Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu yönünden 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik gereğince 3628 sayılı Kanun'un 14. ve 15. maddelerinin zımni olarak ilga edildiği ve dolayısıyla haksız mal edinme olarak kabul edilen 85.250 TL'nin 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, gerekçeli kararda bu paranın 3628 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca Hazineye ödenmesine karar verilmesi ile 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması,

Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 15. maddesindeki "müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklılığa ilişkin güvenlik tedbirinin", 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 5. maddesi gereğince uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün (1) no'lu paragrafında sanık hakkında hükmedilen “5.000 TL adli para cezası” yerine “5252 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası”, TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasındaki “4.166 TL” adli para cezası yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin yazılması.

3628 sayılı Kanun'un 14. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine ''Haksız mal edinme olarak kabul edilen 85.250 TL'nin 5237 sayılı TCK'nun 55. maddesi uyarınca müsaderesine'' cümlesinin eklenmesi, hükümden 3628 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkartılması ve hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak,