Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/10045 K.2020/922

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği ve dosyada KEMT varakasının olmadığı ve sanığın savunmasında kamu zararını gidermek istediğini beyan etmesi nazara alınarak,

kamu zararından haberdar olmadığı anlaşılan sanığa suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı, kemt varakası dosya arasına alınıp değere itiraz olunduğu takdirde bilirkişi incelemesi yaptırılarak gümrük vergileri tespit edilerek hesaplamak suretiyle, bu tutarın ödenmesinin, adil yargılanma hakkının bir unsuru olan sanığa haklarını öğretilmesi yükümlülüğü kapsamında sanığa usulüne uygun olarak hukuki sonuçlarıyla birlikte açıklanması gerekliyken bu hak gözetilmeyerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmolunması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,