Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/10460 K.2020/13582

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’nun 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'nun 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK' nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması,

2- Dosya kapsamında bulunan tutanaklar ve 19/01/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, nakil aracında fiilin ortaya çıkmasını engellemeye yönelik özel olarak hazırlanmış gizli oda bulunması ve suça konu kaçak eşyanın da bu zula bölmede yakalanması dikkate alındığında; malen sorumlu ve sanık her ne kadar aracın kiralık olduğu yönünde beyanda bulunmuş ve kira sözleşmesi ibraz etmiş ise de sanığın kiraladığı araç üzerinde kalıcı olacak mahiyette gizli tertibat yaptırmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı gözetilerek suçta kullanılan aracın müsaderesine karar verilmesi gerekirken iadesine karar verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,