Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1053 K.2019/6057

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de; bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan su borularının müsaderesine her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Hüküm kurulurken, uygulama maddesinin 6831 sayılı Kanunun 93/1. maddesi yerine 93/2. maddesi olarak yazılması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,