Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/10808 K.2019/6522

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde,

muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmü karşısında daha önce bila tebliğ iade edilmiş bir tebligat bulunmaması nedeniyle sanık ...’ya gerekçeli karar tebligatının doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılmasının kanuna aykırı ve tebligatın bu nedenle geçersiz olduğu anlaşılmakla sanığın hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkı kısıtlandığından, sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlanarak,

karara karşı temyiz yoluna başvurulması halinde temyiz dilekçesi eklenip, gerekmesi halinde bu temyiz yönünden de ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi gerektiği anlaşılmakla