Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/11140 K.2020/4474

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın gıyabında verilen hükmün aynı zamanda MERNİS adresi olan mahkemeye son bildirmiş olduğu adrese 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 21/2.maddesi uyarınca 21.04.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükmü yasal süresinden sonra 08.05.2014 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5.maddesi uyarınca, kovuşturma aşamasında "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanmasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,