Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/11324 K.2020/1999

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralar yönünden 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca ceza tayini gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca hüküm tesisi,

2) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3) 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca tayin olunan denetim süresininin verilen hapis cezasından az olamayacağının gözetilmemesi,

4) Kararda, haklarında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilen sanıklar ile birlikte "...ele geçirilen sigara miktarları dikkate alındığında sigaraları ticari amaçla bulundurmadıkları, kendi ihtiyaçları ve kullanımları için bulundurdukları anlaşıldığından..." şeklinde gerekçe yazıldığı halde ve bu haliyle sanıkların kastının bulunmadığı ifade edilmesine karşın mahkumiyet hükmü kurularak gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişkiye neden olunması,