Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/11415 K.2020/19193

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla 6455 sayılı Kanun'la değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suça konu kaçak eşyanın nakil vasıtasının taşıma yüküne göre hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturması, suça konu eşya ile nakil aracının değerleri karşılaştırıldığında nakil aracının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacak olması karşısında sanığın, babası Mustafa Daşkal adına kayıtlı olan aracın daha önce benzer suçta kullanıldığını da beyan etmesi gözetilerek malen sorumlunun iyi niyetli 3. Kişi konumunda olup olmadığının tespiti açısından;

malen sorumlu dinlenerek aracın kim tarafından kullanıldığının sorulup, aracın suç tarihinde fiilen kim tarafından kullanıldığı kolluk marifetiyle araştırılıp varsa trafik ceza tutanakları incelenerek tespit edildikten sonra nakil aracının müsaderesi hususunda karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,