Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/11686 K.2019/7743

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden, 5607 sayılı Kanun'un 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2) İyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu dosya kapsamından anlaşılan ve müsaderesine yer olmadığına karar verilen nakil aracının trafik kayıtlarındaki şerhinin kaldırılmasına hükümle birlikte karar verilmesi gerekirken hüküm kesinleştiğinde kaldırılmasına karar verilmesi suretiyle mülkiyet hakkının ihlaline sebep olunması,

3) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,