Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/11894 K.2020/12956

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükmün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken anılan maddenin "1-c" bendindeki hak yoksunluklarının sanığın alt soyu haricindekiler için cezanın infazının tamamlanmasın kadar uygulanacağının gözetilmemesi, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3- Suça konu eşyanın, sanıklardan ...'ye ait olan nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturduğunun ve aracın markası ile modeli dikkate alındığında müsaderesinin suça konu eşyanın değerine nazaran hakkaniyete de aykırı olmayacağının anlaşılması karşısında nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerekirken hükme esas alınmaya elverişsiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde müsaderesine yer olmadığına karar verilmesi,