KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/1440 E., 2019/7215 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4708 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihi ile katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün 05.05.2015 tarihli dilekçesinde sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, bu talebi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, 08.05.2015 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği gözetilerek, CMK’nun 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören - şikayetçi Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın 15.01.2014 tarihli kolluk beyanında yapı denetiminde kesinti olmadığı, inşaatı usulüne uygun olarak bitirdiğini ve inşaata iskan alındığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, iddianameye konu yapıya ilişkin, yapı kullanma izin belgesi, iş bitirme tespit tutanağı, hak ediş raporları ve varsa yapı denetim sözleşmesi celp edilip, yapı sahiplerinden ...'ın beyanları tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik kovuşturma ile sanığın beraatına karar verilmesi,
Kabule göre ise;
1-Derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama alanı bulunan CMK’nun 193. maddesine muhalefet edilerek duruşmada hazır olmayan ve sorgusu yapılmayan sanık hakkında savunması alınıp, sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususa uyulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''24.11.2008'' yerine ''2013'' olarak gösterilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/1440, K. 2019/7215, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama