Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1441 K.2019/5974

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun “Mesuliyet” başlıklı 67/2. maddesi “Ticari defterlerin kısmen veya tamamen mevcut olmamasından yahut kanuna uygun surette tutulmamasından veyahut saklanması mecburi olan defter ve kağıtların gereği gibi saklanmamasından doğan mesuliyet doğrudan doğruya işletme sahibine ve hükmi şahıslarda idare organının azalarına veya idare işlerine salahiyetli olan kimselere ve hükmi şahsiyeti olmayan ticari işletme ve teşekküllerde onları idareye salahiyetli olan kimselere aittir.

Bunlar, kusuru memur ve müstahdemlerine yükleterek bu mesuliyetten kurtulamazlar.” şeklinde düzenlenmiş olup defter tutma yükümlülüğünü tüzel kişilerde yönetim kurulu üyelerine yüklemiştir. Dosya arasında bulunan ...’nın suç duyurusu raporuna göre, S.S.

Akçaabat Trabzon Söğütlü Mersin Minibüsçüleri 1 No’lu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi’nde sanık ...'nin 2009 yılından bu yana devam eden yönetim kurulu üyeliğinin, ...'in 2007 ve 2009 yılları arasında yönetim kurulu üyeliği görevinin ve ...'ın ise 2010 yılından bu yana devam eden yönetim kurulu üyeliğinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bahsi geçen raporda kooperatifin 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında defter-i kebirin düzenlenmediği, 2008 yılında ise ayrıca envanter defterinin düzenlenmediği, kuruluştan bu yana genel kurul karar defterinin düzenlenmediğinin tespit edilmiş olması karşısında yönetim kurulu üyesi olan sanıkların üzerlerine atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,