Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/14431 K.2020/8444

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanığın elindeki poşetlerde 20 karton tek marka kaçak sigara ele geçirildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında sigaraları içmek için bulundurduğunu, ticari amacının bulunmadığını savunduğu anlaşılmakla; ele geçen sigaraların ticari maksatla bulundurulduğuna ilişkin sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise,

1-Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nin 52/2. maddesi yerine TCK'nin 50/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan TAPDK'nin katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,