Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/14932 K.2019/10717

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Savunmasında şoför olduğu ve 350 lira aylık geliri bulunduğunu beyan eden sanığın ekonomik durumu hakkında mahkemede yaptırılan araştırmada traktörü, kamyoneti, tır aracı ve yaklaşık 100 dönüm arazisi olduğu bildirilmiş ise de sanığın temyiz dilekçesinde böyle bir mal varlığının olmadığını, bunun gerçek dışı olduğunu savunması karşısında, bu hususlar resmi makamlardan araştırılmadan ve diğer şahsi hallerinin neler olduğu da gerekçeli olarak belirtilmeden, Kanun'daki deyimlerin tekrarı suretiyle gün adli para cezasının günlüğü 40 TL'den belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kununi sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunulklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,