Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1528 K.2019/8887

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/05/2018 tarihli ve 2016/126335 esas, 2018/430374 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/3309 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 22/01/2019 gün ve 14760 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2019 gün ve KYB-2019-9746 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Somut olayda, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 29. maddesinde marka sahibinin izni olmaksızın markayı 7. maddede belirtilen biçimlerde kullanmak, marka hakkına tecavüz sayılan fiiller arasında sayıldığı, ancak 6769 sayılı Kanun ile her marka hakkına tecavüz hali için ceza hükmü düzenlenmediği, şüpheliye atfedilen eylemin 6769 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen ve ceza hükmü içeren eylemler arasında bulunmadığı, eylemin Türk Ticaret Kanunu 62/1-a maddesinde düzenlenen haksız rekabet suçu kapsamında kaldığı, Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan şüphelinin yabancı ülkede işlediği iddia olunan haksız rekabet suçuyla ilgili 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'na göre soruşturma yapılamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şirketlerine ait tescilli marka olan "..." ibaresinin "www.meritroyal1.bet" isimli bahis oynatılmasına ilişkin olarak açılan internet sitesinde izinleri dışında kullanıldığı, anılan internet sitesine ilişkin ekran görüntüsünün de dilekçe ekinde sunulduğu, bu haliyle tescilli olan markaya tecavüz halinin mevcut olduğundan bahisle sitenin yöneticisi ve sorumlusu olan şüpheliden şikayetçi olduğu,

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun marka hakkına tecavüz sayılan fiiller başlıklı 29/1. maddesinde yer alan "(1) Aşağıdaki fiiller marka hakkına tecavüz sayılır...b) Marka sahibinin izni olmaksızın, markayı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullanmak suretiyle markayı taklit etmek." ve anılan Kanun'un marka hakkına tecavüze ilişkin cezai hükümler başlıklı 30/1. maddesinde yer alan "Başkasına ait marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek mal üreten veya hizmet sunan, satışa arz eden veya satan, ithal ya da ihraç eden, ticari amaçla satın alan, bulunduran,

nakleden veya depolayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır " şeklindeki açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde, olayımızda ... markasını kullandığı iddia edilen internet sitesine ait ekran görüntüsü ile müvekkil şirkete ait marka tescil belgesinde yer alan ... markası karşılaştırıldığında iki markanın da ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğu, bu haliyle şirketin izni olmaksızın anılan amblemin kullanılması şeklinde gelişen eylemin marka hakkına tecavüzü oluşturduğu,

ayrıca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/05/2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüphelinin suçu yabancı ülkede işlediği belirtilmiş ise de, soruşturma kapsamında sadece şüphelinin adresinin yurt dışında olduğuna ilişkin 17/11/2016 tarihli bir tespit raporunun düzenletildiği, şüpheli tarafından işlediği iddia olunan eylemin internet üzerinden yapıldığı, anılan suça konu internet sitesinin internet ortamında oynatılan bahis oyununa ilişkin olduğu, bu hali ile şüphelinin eylemi Türkiye'de de işlemiş olabileceği, eylemin yurtdışında işlenmiş olabilecği konusunda bir tereddütün hasıl olduğu anlaşıldığından,

soruşturma kapsamına göre mevcut delillerin şüpheliye atılı suçtan kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillere ve suçun unsurlarına yönelik takdir ve değerlendirilmenin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;