Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1536 K.2019/5921

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın haricen satın alarak sahip olduğu ...... plakalı aracın park halinde olduğu sırada emniyet güçlerince dışarıdan yapılan kontrolde aracın camından bakıldığında içerisinde kaçak sigara kolilerinin bulunduğunun tespit edilmesi üzerine aracın muhafaza altına alındığı ve araç içinde yapılan aramada 2100 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmakla;

sanık ...'ın aşamalarda değişmeyen ifadesinde aracın kendisine ait olmasına rağmen tüm aile tarafından ortaklaşa kullanıldığını ve sigaraların kendi bilgisi dışında kardeşi olan diğer sanık ... tarafından satın alınarak araca yüklendiğini, kardeşi......'nın ise sigaraları nerden ve ne zaman aldığı konusunda hiç bir bilgisinin bulunmadığını savunması ve diğer sanık ...'nın da bu beyanları doğrulayarak sigaraların kendisine ait olduğunu, sanık ...'ın sigaralardan hiç bir şekilde haberinin olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık ...'ın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Çağdaş ceza hukukunun temel ilkelerinden biri, cezanın bireyselleştirilmesidir. TCK'nun 61. maddesinde cezanın belirlenmesinde izlenecek yöntem düzenlenmiştir. Temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı ile failin güttüğü amaç ve saik göz önünde bulundurulacak, aynı Kanun’un 3/1. maddesindeki ''Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. '' şeklindeki düzenleme de gözetilerek ilgili kanun maddesinde yer alan cezanın alt ve üst sınırları arasında bir ceza takdir edilecektir.

Alt ve üst sınırlar arasında temel cezayı belirleme yetkisi, yargılama süreci boyunca adaleti sağlamaya çalışan, sanığı bazen de suçun niteliğine göre mağduru gözlemleyen, görevinde bağımsız olup, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdani kanaatlerine göre hüküm veren mahkemeye/hakime tanınmıştır.

Mahkeme/hakim, takdir hakkını kullanarak alt ve üst sınır arasında temel ceza belirlerken, Anayasanın 141/3, 5271 sayılı CMK'nun 34/1 ve 230'uncu maddeleri gereğince gerekçe göstermek zorundadır. Gösterilen gerekçe de objektif, dosya içeriği ile uyumlu, fiile ve faile uygun, adil ve tatmin edici olmalıdır.

Hapis veya adli para cezasını seçenek yaptırım olarak öngören hallerde de suçlunun kişiliği dikkate alınacak ve bu bakımdan da failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak cezalardan hangisinin tercih edildiği belirtilecektir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin süreklilik arz eden kararlarında vurgulandığı gibi kanun koyucu tarafından öngörülen yaptırım ile ulaşılmak istenen amaç arasında da “ölçülülük ilkesi” gereğince makul bir dengenin bulunması gözetilecektir.

Yukarıdaki ilkelerin ne şekilde gözetildiği karar gerekçesinde açıklanıp tartışılmadan, maddedeki ifadelerin tekrarından ibaret gerekçelerle yetinilerek, sabıkasız olan sanık hakkında asgari haddin üzerinde temel ceza tayini,